Konsekwencje śmierci Joasa Informacja na temat spisku była bardzo przydatna dla Mikaela Syula. Odtąd jego władza była praktycznie nieograniczona. Stał się szarą eminencją na gonderskim dworze. Kolejny wybrany cesarz Jan II – syn Bekaffy był stary i nie interesował się polityką. Dlatego był marionetką w rękach Syula. Przekazanie wiadomości na temat intrygi autorstwa Myntyuab nie przyniosło dla niej pożądanego skutku. Ras Syul nie chciał się dzielić władzą i usunął Kuareńczyków ze wszystkich ważniejszych stanowisk. Cesarzowa Myntyuab wycofała się z polityki i zamieszkała w ufundowanym przez siebie klasztorze na wyspie Kuskuam. Śmierć Joasa I tradycyjnie wyznacza początek okresu zwanego Zemene mesafynt, który charakteryzuje się rozbiciem władzy centralnej i rządami prowincjonalnymi możnowładcami. Urząd cesarza stał się w niedługim czasie tylko nominalny, a od 1784 zaledwie symboliczny.
Zobacz też Etiopistyka Zemene mesafynt Władcy Etiopii
Przypisy
Bibliografia Andrzej Bartnicki: Historia Etiopii. Wrocław: Zakład Narodowy