W czerwcu 1920 roku podjęto decyzję przezbrojenia 1st Pursuit Group (1stPG – 1 Grupa Pościgowa). Najbardziej obiecującymi samolotami ze wszystkich zaprezentowanych USAAS były Orenco D i MB-3, z czego Orenco miał lepsze osiągi, ale aby nie stawiać wszystkiego na jedną kartę, postanowiono zamówić po 50 sztuk każdego samolotu.
19 czerwca 1920 roku USAAS zamówił 50 samolotów w zmodyfikowanej postaci (n/s 63331/80); dostawy maszyn rozpoczęły się począwszy od listopada. Cztery samoloty z pierwszej wersji produkcyjnej (P-164/63332, P-197/63336, P-201/63338 i P-208/63337) zostały przekazane do bazy McCook, gdzie przeprowadzono dalsze testy, z których wynikało, że samoloty nadal potrzebowały wzmocnienia kadłuba i gdzie zasugerowano użycie nowego systemu chłodzenia silnika z chłodnicami umieszczonymi po obydwu stronach kadłuba.
Służba United States Army Air Service thumb|Billy Mitchell w samolocie MB-3 Pierwsze produkcyjne samoloty MB-3, które opuściły fabrykę Thomas-Morse w Ithaca, były prawie identyczne z czwartym prototypem, z wyjątkiem stateczników poziomych i pionowych o powiększonej powierzchni.