Dominik Surowski (ur. 23 lipca 1905 we wsi Biała koło Janowa Lubelskiego, zm. 8 czerwca 1942 w Dachau) – ksiądz katolicki, prefekt szkół powszechnych w Lublinie i Chełmie, więzień obozów w Sachsenhausen i Dachau.
Pochodzenie i wykształcenie Był piątym dzieckiem kowala Łukasza Surowskiego i Anastazji Surowskiej z domu Mucha. W latach 1912–1915 uczęszczał do rosyjskiej powiatowej szkoły elementarnej w Janowie Lubelskim. Od września 1918 do czerwca 1925 był uczniem Gimnazjum Koedukacyjnego Wydziału Powiatowego Sejmiku w Janowie Lubelskim. W latach 1925–1929 był alumnem Wyższego Seminarium Duchownego w Lublinie. 23 czerwca 1929 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk ks. bpa Mariana Leona Fulmana. W latach 1932–37 studiował historię na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.
Praca 16 sierpnia 1929 ks. Surowski otrzymał od biskupa Fulmana nominację na prefekta szkół powszechnych w Lublinie. Pracę na tym stanowisku rozpoczął 1 września 1929 w siedmioklasowej Publicznej Szkole Powszechnej nr 10 w Lublinie przy ul. Kalinowszczyzna. Pracował tam dwa lata, do końca sierpnia 1931.
Od 1 września 1931 pracował w Publicznej Szkole Powszechnej nr 15 im. Grzegorza Piramowicza w Lublinie przy ul. Długiej.