Królem formalnie został Dawid II, który cieszył się mimo wszystko dość sporym poparciem, a w końcu w 1341 roku powrócił do kraju z Francji, co pogrzebało szanse Edwarda Balliola na tron.
Dalsze życie W 1346 roku Dawid II prowadząc inwazję na północną Anglię, dostał się do niewoli po przegranej bitwie pod Neville’s Cross. Edward wywołał rebelię w Galloway i przejściowo (do 1355) zajął centralną, kurczącą się część królestwa, którą utracił wobec braku realnego wsparcia. Mimo że Dawid II pozostał w niewoli aż przez 11 lat, Edward nie został jedynowładcą.
20 stycznia 1356 oficjalnie zrzekł się praw do tronu na rzecz Edwarda III w zamian za dożywotnią pensję. Resztę życia spędził w ubóstwie i zmarł między 1363 a 1365 rokiem w Doncaster. Jego grób może być zlokalizowany pod miejską pocztą.
Małżeństwo W 1295 został zaręczony (co poświadczają 2 kontrakty) z Izabelą de Valois (ur. ok. 1290), najstarszą córką Karola de Valois, syna króla Francji Filipa III Śmiałego oraz Małgorzaty Andegaweńskiej, córki króla Neapolu Karola II Andegaweńskiego.