Konon, nazwisko świeckie Arămescu-Donici (ur. prawdopodobnie 2 lutego 1837 w Urzici-Arămești, zm. 7 sierpnia 1922 w Bukareszcie) – rumuński biskup prawosławny, w latach 1912–1919 metropolita-zwierzchnik Rumuńskiego Kościoła Prawosławnego.
Życiorys Był synem kapłana prawosławnego, jego data urodzenia nie jest pewna. Ukończył seminarium duchowne przy monasterze Neamț w 1857. W tymże klasztorze został postrzyżony na mnicha i przyjął święcenia kapłańskie. Po ukończeniu seminarium kontynuował naukę teologii na Uniwersytecie w Czerniowcach, gdzie uzyskał stopień doktora teologii. Wyjechał następnie do Jass, gdzie podjął pracę w różnych szkołach, m.in. w miejscowym seminarium duchownym. Otrzymał godność archimandryty i sprawował obowiązki kaznodziei w soborze katedralnym w Jassach.
7 lipca 1895 metropolita Mołdawii Józef wyświęcił go na biskupa pomocniczego metropolii mołdawskiej z tytułem biskupa Băcău. W 1902 został ordynariuszem eparchii Huși.