Kościół unicki przekształcono na cerkiew prawosławną, która istniała do 1943 roku (gdy została spalona 30 września 1943 roku przez Niemców, wraz z całym północnym Gnieździłowem). W końcu XVIII wieku miejscowość posiadała status wsi duchownej i położona była w powiecie oszmiańskim, w województwie wileńskimВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 82.. Po kasacie Gnieździłowo przez kilkadziesiąt lat należało do władz carskich, po czym pod koniec XIX wieku stało się własnością rodziny Koziełł-Poklewskich. Ostatnim właścicielem dóbr był Mirosław Słotwiński, syn Wilhelminy Koziełł-Poklewskiej i Józefa Słotwińskiego.
W 1949 roku urządzono tu kołchoz. W 2013 roku miejscowość była agromiasteczkiem i sąsiadowała z Północnym Gnieździłowem (Паўночнае Гняздзілава) i Południowym Gnieździłowem (Паўднёвае Гняздзілава).
Dawne zabytki Istniejący tu do II wojny światowej murowany dwór został wybudowany w pierwszej połowie XIX wieku, później znacząco rozbudowany. Przy lewym skrzydle dworu stała obszerna, w całości oszklona oranżeria, służąca jako ogród zimowy. Przed 1914 rokiem istniała tu cerkiew pw.