przewodniczącym był Jakub Piepes, pracujący w aptece Ruckerów). Uzyskał tytuł naukowy doktora w dziedzinie medycyny lub chemii.
W okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej na przełomie XIX/XX wieku był radnym Lwowa, sędzią obywatelskim przy c. k. sądzie krajowym we Lwowie, dyrektorem związku kredytowego we Lwowie. Był członkiem komitetu obywatelskiego niezawisłych radnych. Po ojcu odziedziczył aptekę, którą prowadził, a później zbył (prawdopodobnie w 1902). Został członkiem wydziału Galicyjskiego Towarzystwa Aptekarskiego. Po ojcu przejął także fabrykę konserw, którą prowadził jako fabrykę konserw zupowych (w tym czasie w 1904 zasiadł w wydziale Centralnego Związku Galicyjskiego Przemysłu Fabrycznego). Podczas Pierwszego Zjazdu Przemysłowego w Krakowie we wrześniu 1901 wygłosił odczyt na temat przemysłu konserw. W lutym 1911 został zawiadowcą Pierwszej Austriackiej Fabryki Konserw Zygmunta Ruckera spółki z o.o. (przyrodniego brata). Nowa fabryka konserw Jana Ruckera została uroczyście poświęcona 9 czerwca 1912 (w zamierzeniu miała produkować konserwy zupowe przede wszystkim dla wojska). Działał w komitecie jarmarku wyrobów krajowych we Lwowie.