Twórcami pucharu są rzeźbiarz Louis Guillaume Fulconis (1818-1873) i jubiler Jarry. Czasza naczynia ozdobiona liśćmi wawrzynu jest osadzona na trzonie w kształcie pnia palmowca, przy którym stoją dwie spoglądające na siebie, podobne kobiety. U ich stóp wyryto znaki herbowe Prowansji i Katalonii. Na czaszy umieszczono w kartuszu napis: Record ofert per patricis catalans als felibres provenzals per la hospitalitat donada al poeta catala Víctor Balaguer, 1867 („Pamiątka podarowana przez katalońskich patrycjuszy prowansalskim felibrom w podzięce za gościnę, której użyczyli katalońskiemu poecie Victorowi Balaguerowi, 1867”). Na podstawie wygrawerowano dwie inne inskrypcje: Balaguera (Morta diuhen qu’es, / Mes jo la crech viva – „Mówią, że umarła, / ale ja wierzę, że wciąż żyje”) oraz Mistrala (Ah ! se me sabien entèndre ! / Ah ! se me voulien segui ! – „Ah, gdybyż umiano mnie słuchać! / Ah, gdybyż chciano za mną podążać”).
Funkcję depozytariusza pucharu pełni naczelnik Związku Felibrów. Zgodnie z tradycją puchar jest prezentowany publicznie raz do roku, w czasie oficjalnego spotkania z okazji zjazdu felibrów.