Jako dowód na prawdziwość opowieści o Madocu wskazywano kamienne konstrukcje mające być rzekomo walijskimi fortami oraz mające mieć za swoich przodków Walijczyków plemiona indiańskie cechujące się jaśniejszą barwą skóry i używaniem języka jakoby przypominającego walijski. O istnieniu takich plemion wspominali często XVII- i XVIII-wieczni podróżnicy. Za wywodzące się od Walijczyków uważano m.in. ludy Shawnee, Lenape i Komanczów, w szczególności jednak uznawano za takowe Mandanów. Za miejsce lądowania floty Madoca najczęściej uznaje się Mobile Bay na wybrzeżu Alabamy, gdzie w 1953 roku staraniem stowarzyszenia Daughters of the American Revolution ufundowana została tablica pamiątkowa.
W rzeczywistości nie istnieją żadne źródła historyczne, mogące potwierdzać istnienie księcia Madoca. Po raz pierwszy jego rzekomą wyprawę wspomina dopiero angielski pamflet wydrukowany w latach 80. XVI wieku, mający na celu promowanie osadnictwa w Nowym Świecie i legitymizację angielskich roszczeń do zajętych przez Hiszpanów ziem amerykańskich. Archeologowie nie znaleźli nigdy na terenie Ameryki żadnych artefaktów mogących mieć związek ze średniowiecznym osadnictwem walijskim.