Bretta Humana, specjalistę od taksonomii rekinów u zachodnich wybrzeży Oceanu Indyjskiego (szczególnie RPA i Omanu)..
Analiza filogenetyczna wykazała, że C. humani jest piątym opisanym gatunkiem należącym do "grupy C. dussumieri/sealei" i trzecim gatunkiem "podgrupy C. sealei". Klad "C. dussumieri/sealei" dzieli się na dwie podgrupy: dussumieri (do której należą C. dussumieri i C. tjutjot) oraz sealei (obejmujący C. sealei, C. coatesi i C. humani). Gatunki te są jednymi z bardziej bazalnych spośród przedstawicieli rodzaju Carcharhinus i zajmują pośrednią pozycję na drzewie ewolucyjnym żarłaczowatych.
Cechy morfologiczne
Rekin ten posiada wrzecionowaty, wydłużony, lekko zbudowany korpus oraz wydłużony lekko zaostrzony pysk ze stosunkowo dużym, V-kształtnym otworem gębowym. W szczękach mieści się kilka rzędów zębów. Pierwszy z nich ułożony jest pionowo, a każdy kolejny coraz bardziej pochylony ku tyłowi. W razie utraty któregoś z zębów na jego miejsce przesuwa się następny z kolejnego rzędu. Trzon górnych zębów jest masywny i trójkątny o gładkich bocznych powierzchniach i karbowanych krawędziach po obu stronach (zęby po bokach szczęk posiadają wyraźniejsze karbowanie), podstawa jest szeroka, bocznie spłaszczona.