Od listopada 1991 r. zastępca Szefa Obwodowego Urzędu Służby Bezpieczeństwa Ukrainy w Dniepropietrowsku. Od grudnia 1992 r. – przewodniczący Służby Państwowej Ukrainy ds. Technicznej Ochrony Informacji. Od sierpnia 1994 r. - pierwszy zastępca szefa Służby Bezpieczeństwa Ukrainy. Od lipca 1995 r. – przewodniczący Państwowego Komitetu Celnego Ukrainy. W lutym 1996 r. został powołany do Komitetu Koordynacyjnego Ukrainy ds. Zwalczania Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji. W listopadzie 1996 r. Państwowy Komitet Celny Ukrainy został przekształcony w Państwową Służbę Celną Ukrainy, ale Ł. Derkacz zachował stanowisko przewodniczącego.
Od kwietnia 1998 r. do lutego 2001 r. – przewodniczący Służby Bezpieczeństwa Ukrainy. 23 sierpnia 2000 r. mianowany na najwyższy ukraiński stopień wojskowy – Generała Armii Ukrainy.
W związku z zabójstwem Heorhija Gongadze (wrzesień 2000 r.) domagano się dymisji Derkacza, na co prezydent Łeonid Kuczma musiał się zgodzić.
Od kwietnia 2002 do 2006 r. deputowany do Rady Najwyższej Ukrainy IV kadencji z obwodu dniepropietrowskiego. Od maja do czerwca 2002 r. był członkiem bloku Za Jedyną Ukrainę, od czerwca 2002 r. – członkiem Partii Przemysłowców i Przedsiębiorców Ukrainy oraz partii Trudowa Ukrajina.