thumb|Bolesław Rowicki z żoną Barbarą Bolesław Rowicki (ur. 13 kwietnia 1899 w Baltimore, zm. 1940 w Kijowie) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Władysława i Aleksandry z Wyszogrodzkich urodzony 13 kwietnia 1899 w Baltimore, w Stanach Zjednoczonych Ameryki.
W czasie I wojny światowej był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego w 1918. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Dostał się do niewoli, z której zbiegł. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 października 1920. Był oficerem 21 pułku piechoty w Warszawie, w 1923 jako oficer służby czynnej, w 1924 jako oficer rezerwy zatrzymany w służbie czynnej, później ponownie jako oficer zawodowy. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932. W 1932 był oficerem 63 pułku piechoty w Toruniu. Z dniem 28 lutego 1935 został przeniesiony do rezerwy z jednoczesnym przydziałem do 40 pułku piechoty we Lwowie. Był naczelnikiem Wydziału Ogólnego Izby Skarbowej we Lwowie w 1939Rocznik Polityczny i Gospodarczy 1939, Warszawa 1939, s. 210..