Obłocznia o grubości 70-100 (120) μm, bezbarwna, tylko w najwyższej części brunatna. Znajdują się w niej wstawki o grubości (1) 1,5–2 μm i wierzchołkach rozszerzonych do 3–5 um. Subhymenium niewyraźne, o grubości 15–35 (–50) μm. Hypotecjum bezbarwne, o grubości 7–10 (–12) μm. Worki zgrubiałe, o rozmiarach 60–85 × 14–18 (–27) μm. W jednym worku powstaje po 100–200 szeroko elipsoidalnych, czasami kulistych zarodników o rozmiarach 3–5 (–6) × 1,5–2 (–2,5) μm. Pyknidiów brak.
Reakcje barwne: wszystkie negatywne. Kwasów porostowych brak.
Występowanie i siedlisko Na półkuli północnej setniczka zwyczajna jest szeroko rozprzestrzeniona; występuje w Ameryce Północnej, Europie i Azji. W Europie na północy sięga po północne krańce Półwyspu Skandynawskiego. Na półkuli południowej podano jej występowanie tylko w Australii, występuje także w okolicach równikowych w Ekwadorze. W Polsce występuje we wszystkich niemal regionach, ale częsta jest tylko w górach i w pasie wyżyn, na niżu jest rzadka.
Rośnie głównie na skałach wapiennych, czasami także na betonie, na skałach krzemianowych rzadko. Preferuje miejsca suche i dobrze oświetlone.
Gatunki podobne Podobna jest setniczka zaniedbana (Sarcogyne privigna), ma jednak tarczki aspotecjów przeważnie czarne i w obłoczni brak brunatnej barwy. Rośnie głównie na skałach krzemianowych.
Przypisy
Kategoria:Acarosporaceae Kategoria:Porosty Kategoria:Mykobiota Polski