Stanisław Widomski (ur. 8 października 1885 w Wieliczce, zm. 21 kwietnia 1968) – polski inżynier, urzędnik, członek Naczelnej Komendy Obrony Lwowa w listopadzie 1918 rokuEugeniusz Romer, Pamiętnik Paryski 1918–1919, t. I, Warszawa 2010, s. 35..
Życiorys Syn Ludwika i Katarzyny z Gasińskich. Ukończył studia na wydziale mechanicznym Politechniki Lwowskiej. Podczas studiów był członkiem wydziału i komisji szkontrującej Czytelni Akademickiej we Lwowie. Pod koniec I wojny światowej wziął udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej pełnił funkcję kierownika działem politycznym w Naczelnej Komendzie Obrony Lwowa. W stopniu porucznika był zastępcą szefa sztabu por. Stanisława Łapińskiego. Początkowo był zwolennikiem ugody i poddania miasta.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości z 1918 sprawował stanowisko prezesa Głównego Urzędu Naftowego, a w czerwcu 1923 został mianowany generalnym sekretarzem Komitetu Ekonomicznego Ministrów RPM.P. z 1924 r. nr 299, poz. 979 „za zasługi, położone dla Rzeczypospolitej Polskiej na polu organizacji gospodarstwa społecznego”.. Pełnił funkcję dyrektora Departamentu Administracyjnego w Ministerstwie Skarbu. Był członkiem rady nadzorczej Banku Gospodarstwa Krajowego.