Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w listopadzie 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Rozpoczął służbę w 5 pułku piechoty Legionów. Otrzymał awans do stopnia porucznika. Wziął udział w obronie Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej na stanowisku dowódcy I batalionu. Następnie podczas wojny polsko-bolszewickiej uczestniczył w wyprawie wileńskiej, na froncie litewsko-białoruskim, bitwie pod Dyneburgiem, na froncie ukraińskim. Awansował do stopnia kapitana 1 grudnia 1919, później majorem ze starszeństwem z dniem 1 kwietnia 1920. Od 5 do 22 sierpnia 1920 w 5 pułku piechoty Legionów. Wyróżnił się 14 sierpnia 1920 zdobywając Ostrów Lubelski. Rozkazem Dowództwa 2 Armii nr 1517/I z 1 września 1920 nadano mu order wojskowy „Virtuti Militari” V klasy.
Następnie pełnił funkcję dowódcy 41 Suwalskiego pułku piechoty (garnizon Suwałki) od 20 września 1920. W 1922 był absolwentem kursów i szkoleń wojskowych. 1 grudnia 1924 roku awansował do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 81,5. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s.