samolotem ANT-37 „Rodina”, w załodze którego była drugim pilotem, wspólnie z Walentyną Grizodubową, która była pierwszym pilotem i Mariną Raskową, która była nawigatorką, uczestniczyła w locie długodystansowym Moskwa – Daleki Wschód, ustanawiając kolejny kobiecy rekord w długości lotu bez lądowania (5908,61 km). Za ten lot 2 listopada 1938 r. wraz z całą załogą została wyróżniona tytułem Bohatera Związku Radzieckiego.
Od października 1938 r. była inspektorką do spraw pilotażu w Inspekcji Sił Powietrznych Armii Czerwonej.
11 maja 1939 r. zginęła w katastrofie lotniczej w okolicach Riazania, lecąc z szefem Inspekcji Sił Powietrznych kombrigem Anatolijem Sierowem w czasie eksperymentalnego lotu szkolno-treningowego w locie bez widoczności samolotem UTI-4, podczas kursu doskonalącego dla wyższych oficerów lotnictwa.