Battling Nelson (właśc. Oscar Mattheus Nielsen, ur. 5 czerwca 1882 w Kopenhadze, zm. 7 lutego 1954 w Chicago) – duński bokser, zawodowy mistrz świata kategorii lekkiej.
Jako bokser był znany ze swojej nieustępliwości i odporności na ciosy. Dysponował też bardzo mocnym ciosem. Jego ulubionym uderzeniem był hak bity w okolice wątroby przeciwnika.
Urodził się w Kopenhadze, ale jako dziecko wyemigrował z rodzicami do Stanów Zjednoczonych i wychował się w Chicago. Pierwszą walkę zawodową stoczył w 1896. W 1904 pokonał m.in. Aurelio Herrerę i Young Corbetta II, a 20 grudnia tego roku zmierzył się w San Francisco z Jimmym Brittem o tytuł „białego” mistrza świata wagi lekkiej (mistrzem był czarnoskóry Joe Gans). Britt wygrał po 20 rundach na punkty. W 1905 Nelson ponownie pokonał Young Corbetta II, stoczył walkę no decision z Abe Attellem, a po dwóch kolejnych walkach znokautował Jimmy'ego Britta w 18. rundzie 9 września 1905 w Colma i odebrał mu mistrzostwo białej rasy w wadze lekkiej. W marcu następnego roku stoczył walkę no decision z Terrym McGovernem. left|thumb|300 px| Tablica upamiętniająca walkę Gansa z Nelsonem w Goldfield 3 września 1906 w Goldfield w Nevadzie Nelson zmierzył się o tytuł uniwersalnego mistrza świata z Joe Gansem. Promotorem tego pojedynku był Tex Rickard.