Józef Władysław Krogulski (ur. 4 września 1815 w Tarnowie, zm. 9 stycznia 1842 w Warszawie) – polski kompozytor i pianista, dyrygent chóralny, pedagog muzyczny.
Był synem kompozytora i pianisty Michała Krogulskiego i Salomei z domu Saszor. Dzieciństwo spędził w Tarnowie. Od najmłodszych lat zdradzał wielkie zainteresowanie muzyką. Dostrzegł to jego ojciec i zaczął go intensywnie uczyć gry na fortepianie. Wkrótce 10-letni wirtuoz występował jako „cudowne dziecko” w Tarnowie, a następnie w Warszawie. Po raz pierwszy publicznie zagrał 16 marca 1825 r. wykonując Koncert a-moll Johanna Nepomuka Hummla. W drugiej połowie maja 1825 przybył do Warszawy, gdzie 19 czerwca dał koncert w sali Konserwatorium Muzycznego. Wykonał wówczas bardzo trudne dzieła: Koncert fortepianowy Hummla i Rondo Fryderyka Kalkbrennera, czym wprawił w osłupienie licznie zebraną publiczność. Pod koniec sierpnia wyruszył z ojcem na tournée, występując w Kaliszu, w Poznaniu (koncert w sali Resursy i koncert u prezesa naczelnego Wielkiego Księstwa Poznańskiego Johanna Baumanna), a następnie dał 5 koncertów we Wrocławiu (m.in. 9 listopada w sali koncertowej Uniwersytetu Wrocławskiego i 12 listopada w sali redutowej Hotelu Polskiego). Na początku 1826 roku występował w Berlinie, Dreźnie i Lipsku, a w drodze powrotnej do Warszawy koncertował m.in.