Wieś od 1924 roku jest siedzibą sielsowietu. W 1929 roku zorganizowano tu kołchoz „Czerwony Partyzant”. Wieś została spalona w czasie II wojny światowej, we wrześniu 1943 roku przez Niemców. Działa tu sowchoz im. W.I. Kozłowa.
Dawne zabytki W I połowie XIX wieku Żukowscy zbudowali duży dwór, drewniany, wzniesiony na wysokiej podmurówce, o jedenastoosiowej elewacji, na planie prostokąta. Przed środkową, piętrową, trzyosiową środkową częścią budynku był sześciokolumnowy portyk w wielkim porządku z balkonem i trójkątnym szczytem z półokrągłym oszklonym oknem. Wnętrze miało mieścić wiele stylowych mebli, obrazów i pamiątek rodzinnych zbieranych tu od co najmniej trzech pokoleń.
Z tyłu domu rozciągał się park widokowy.
Obecnie po majątku nie ma śladu. Został on opisany w 1. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Wsie w rejonie żłobińskim Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo mińskie)