Kid Lavigne (właśc. George Henry Lavigne, ur. 6 grudnia 1869 w Bay City w stanie Michigan, zm. 10 marca 1928 w Detroit) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii lekkiej.
Rozpoczął swoją karierę pięściarską w 1886 w Saginaw, stąd nosił przydomek Saginaw Kid. 28 lutego 1889 w Saginaw stoczył 77-rundową walkę z George'em Siddonsem, zakończona remisem. Walka trwała 5 godzin i 8 minut. Była to najdłuższa walka zawodowa według Queensberry Rules. 25 kwietnia tego roku ci sami zawodnicy walczyli przez 55 rund, również remisując. W 1894 Lavigne zremisował z Youngiem Griffo, a 13 grudnia tego roku znokautował w 18. rundzie Andy'ego Bowena. Bowen padając uderzył głową w drewniana podłogę ringu i zmarł następnego dnia nie odzyskawszy przytomności. Walka ta była uważana w Stanach Zjednoczonych za pojedynek o tytuł mistrza świata w wadze lekkiej, ponieważ dotychczasowy champion Jack McAuliffe ogłosił wycofanie się z ringu miesiąc wcześniej. Lavigne stoczył w 1895 skuteczne walki w obronie tytułu z Jackiem Everhardtem (wygrana na punkty), Jimmym Handlerem (nokaut w 5. rundzie), Youngiem Griffo (remis) i Joe Walcottem (wygrana na punkty).