W 1935 roku ożenił się z Poliną Gowjaz, która również była pilotem myśliwskim.
W okresie od stycznia do czerwca 1938 roku uczestniczył jako ochotnik w walkach w Hiszpanii. Początkowo był pilotem, a następnie był dowódcą eskadry myśliwskiej wyposażonej w samoloty I-15. Osobiście brał udział w 30 walkach powietrznych. Jego eskadra w sumie zestrzeliła 51 samolotów przeciwnika, nie ma jednak danych ile zestrzelił on osobiście lub wspólnie z innymi pilotami. Po powrocie do ZSRR został w dniu 22 lutego 1939 roku wyróżniony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego za wzorowe wykonywanie zadań i męstwo wykazane w działaniach na terenie Hiszpanii.
W okresie wrzesień – październik 1938 roku – pomocnik, zastępca dowódcy brygady lotniczej w Moskiewskim Okręgu Wojskowym, a od listopada 1938 roku zastępca dowódcy lotnictwa Moskiewskiego OW. W 1939 roku ukończył wyższy kurs dowódczy w Akademii Sztabu Generalnego Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej. Przy czym po zakończeniu kursu nadal był zastępcą dowódcy lotnictwa Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. W trakcie ataku ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 roku, pełnił obowiązki dowódcy lotnictwa 10 Armii.
Po czym w okresie kwiecień – sierpień 1940 roku dowódca lotnictwa 14 Armii stacjonującej w Karelii, a od sierpnia 1940 roku dowódca 20 Mieszanej Dywizji Lotniczej w Odeskim Okręgu Wojskowym.