Frank Erne (właśc. Erwin Erne, ur. 8 stycznia 1875 w Döttingen, zm. 17 września 1954 w Nowym Jorku) – szwajcarski bokser, zawodowy mistrz świata kategorii piórkowej oraz lekkiej.
Urodził się w Szwajcarii, ale jako dziecko wyemigrował z rodzicami do Stanów Zjednoczonych i zamieszkał w Buffalo. Pierwszą walkę zawodową stoczył w 1891. 5 grudnia 1895 w Nowym Jorku zmierzył się w walce o mistrzostwo świata w wadze piórkowej z obrońcą tytułu George’em, Dixonem, ale zremisował po 10 rundach. 20 grudnia tego roku zremisował z Youngiem Griffo.
27 listopada 1896 w Nowym Jorku Erne pokonał Dixona na punkty i został nowym mistrzem świata w wadze piórkowej. W rewanżu 24 marca 1897 Dixon zwyciężył na punkty i odzyskał tytuł. 28 września 1898 w Nowym Jorku Erne spróbował odebrać pas mistrza świata w wadze lekkiej Kidowi Lavigne, ale zremisował z nim po 20. rundach.