Tadeusz Zygadło (ur. 6 sierpnia 1907 w Warszawie, zm. 28 listopada 1990 tamże) – polski skrzypek.
W 1930 roku ukończył Konserwatorium Warszawskie otrzymując I nagrodę. Studiował w klasie skrzypiec prof. Józefa Jarzębskiego. Po dyplomie w 1930 roku przyjęty do orkiestry Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Grzegorza Fitelberga. W latach 1930–1935 jako solista z powodzeniem wykonywał z Orkiestrą Filharmonii Narodowej koncerty skrzypcowe Mieczysława Karłowicza, Karola Szymanowskiego, Henryka Wieniawskiego. W jednej z recenzji koncertu Karłowicza z roku 1930 napisano: „P. Zygadło jest skrzypkiem par exelence polskim – to jest największa pochwała. Gdy słucha się jego gry, to pachną polskie łąki i szumią polskie bory”.
W 1935 roku został zaangażowany jako koncertmistrz do nowo powstającej Małej Orkiestry Polskiego Radia pod dyr. Zdzisława Górzyńskiego. Do 1939 roku występował wielokrotnie przed mikrofonem PR jako solista, jednocześnie współtworzył Trio Polskiego Radia w składzie: Tadeusz Zygadło – skrzypce, Władysław Szpilman – fortepian, Mieczysław Hoherman – wiolonczela. thumb|left|Audycja radiowa „Mozaika muzyczna” z udziałem muzyków W. Szpilmana, T. Zygadły, M. Hohermana i inn.