Był prezesem Zarządu Towarzystwa Przyjaciół Teatru Polskiego w Katowicach, przewodniczącym Zarządu Towarzystwa Stadionu Sportowego Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Królewskiej Hucie, skarbnikiem Śląskiego Wojewódzkiego Obywatelskiego Komitetu Zimowej Pomocy Bezrobotnym. Od 1945 do 1948 był członkiem Wojewódzkiej Rady Łowieckiej w Katowicach
Po II wojnie światowej pełnił funkcję dyrektora naczelnego Bytomskiego Zjednoczenia Przemysłu Węglowego, przewodniczącego Zarządu Spółki Brackiej w Tarnowskich Górach od 1945 do 1948. W 1960 odszedł na emeryturę, po czym był zatrudniony w Radzie Techniczno-Gospodarczej przy Centralnym Zarządzie Przemysłu Węglowego, Centralnym Zarządzie Budownictwa Węglowego, Zjednoczeniu Budowlano-Montażowym Przemysłu Węglowego.
Miał dwóch braci: Zygmunta i Adama. Zygmunt pełnił funkcje naczelnika Wydziału Administracyjnego oraz dyrektora Departamentu Szkolnictwa Średniego Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Został rozstrzelany przez Niemców podczas powstania warszawskiego. Adam, adwokat w Pucku, zginął w 1940 w obozie koncentracyjnym w Mauthausen.
Był żonaty z Elfrydą Pauliną z Urbanów (ur.