Piotr Jan Węcowski (ur. 20 lipca 1972 w WarszawieTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja, Kraków 2010, s. 747) – polski historyk, mediewista.
Życiorys Studia historyczne ukończył w 1997 roku. Stopień naukowy doktora uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim w 2004 roku na podstawie pracy pod tytułem Propaganda i legitymizacja władzy Kazimierza Jagiellończyka na Mazowszu napisanej pod kierunkiem profesor Marii Koczerskiej. Habilitował się w 2015 na podstawie pracy Początki Polski w pamięci historycznej późnego średniowiecza. Pracownik Zakładu Nauk Pomocniczych i Metodologii Historii Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Sekretarz Rady Naukowej Instytutu Historycznego UW (1999–2002). Sekretarz Dyrekcji IH UW ds. dydaktycznych (2005–2007). Członek Rady Naukowej IH UW (1999–2004, 2007–). Od 2009 członek redakcji czasopisma „Studia Źródłoznawcze”, od 2020 współredaktor tego pisma (razem z Andrzejem Rachubą). Członek „Kolegium Wydawców” serii „Itineraria Jagiellonów” (t. 1 – Warszawa 2014), pomysłodawca oraz członek Komitetu redakcyjnego serii „Klasycy Historiografii Warszawskiej”. Pełnił funkcję Zastępcy Dyrektora Instytutu Historycznego UW, ds. studenckich (2016-2018).