thumb|Odczyt marszałka Józefa Piłsudskiego dotyczący Powstania styczniowego, wygłoszony w Szkole Podchorążych w Warszawie. Generał Wróblewski w pierwszym rzędzie, drugi od prawej mały|Grób gen. Wróblewskiego na Powązkach Wojskowych Jan Karol Wróblewski h. Ślepowron (ur. 23 października 1871 w Radowcach, zm. 3 września 1937 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Gustawa i Marii Karoliny z Malarskich, urodzony 23 października 1871 w Radowcach, ówczesnym mieście powiatowym Księstwa Bukowiny. Pochodził z rodziny Wróblewskich pieczętującej się herbem Ślepowron przybyłej z centralnej Polski z województwa brzeskokujawskiego i osiadłej na Pokuciu w połowie XVII w. w czasach wojen z Kozakami. Po ukończeniu gimnazjum w rodzinnych Radowcach wstąpił do Szkoły Kadetów Piechoty w Łobzowie.
Jesienią 1890, po ukończeniu szkoły, został wcielony do Śląsko-Morawskiego Pułku Piechoty Nr 100 w Cieszynie, a później w Krakowie. W 1896 pełnił funkcję adiutanta pułku. W latach 1898–1900 był słuchaczem Szkoły Wojennej w Wiedniu. W 1900, po ukończeniu szkoły i otrzymaniu tytułu „przydzielony do Sztabu Generalnego”, został skierowany do służby w Biurze Kolejowym Sztabu Generalnego.