1 czerwca 1921 roku pełnił służbę w Biurze Likwidacyjnym Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. 28 lipca 1921 roku został „oddany z Komisji Likwidacyjnej Naczelnego Dowództwa do dyspozycji Departamentu Spraw Morskich jako oficer sztabowy armii lądowej przy Dowództwie Wybrzeża Morskiego”. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 346. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był wówczas 37 pułk piechoty w Kutnie. W listopadzie 1922 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza II Kursu Doszkolenia, pozostając oficerem nadetatowym 83 pułku piechoty. 15 października 1923 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przeniesiony do dowództwa 28 Dywizji Piechoty w Warszawie na stanowisko szefa sztabu. 1 grudnia 1924 roku awansował na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku i 94. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 732..