Następuje spermatyzacja i powstaje grzybnia dwujądrowa, diploidalna, a z niej rozwijają się ecja, które wytwarzają ecjospory zdolne do zakażania zbóż. Ma to znaczenie dlatego, że czasami zdarza się, że na jednym liściu wykiełkowała tylko bazydiospora jednego znaku (+ lub –). Z grzybni wyrosłej z takiej bazydiospory nie może się rozwinąć ecjum, konieczna jest jej koniugacja z grzybnią przeciwnego znaku. Dzięki spermogonium staje się to możliwe – owady mogą bowiem przynieść spermacja o innym znaku z innych liści berberysu.
Pojęcie spermogonium i spermacjum używane jest w niektórych tylko opracowaniach. Edmund Malinowski w swoim opracowaniu „Anatomia roślin” nie używa ich. Uznaje je za błędne, pojęcie spermacjum odnosi się bowiem do gamety męskiej, podczas gdy pykniospory wytwarzane przez rdzę zbożową są dwóch rodzajów: (+) i (–). Kariogamia może zachodzić tylko między pykniosporami lub grzybniami o przeciwnych znakach. thumb|left|Dwa spermogonia rdzy zbożowej (u góry) i ecjum (na dole) na liściu berberysu
Przypisy
Kategoria:Budowa grzybów Kategoria:Rozmnażanie grzybów