Trawlery typu B 10 – polskie parowe trawlery rybackie wyprodukowane w latach 1951–1957 przez Stocznię Gdańską w liczbie 22 sztukIzabella Dunin-Kwinta, Badania mocy łowczej polskich statków rybackich, Akademia Rolnicza w Szczecinie, Szczecin, 1973, s. 18-19, 49..
Nazwy jednostek pochodziły od rzek polskich. 19 jednostek wybudowanych w latach 1951–1956 weszło w skład floty Przedsiębiorstwa Połowów Dalekomorskich Dalmor (Gdynia). Ostatnie trzy statki z 1957 weszły na stan przedsiębiorstwa Odra w Świnoujściu i od razu były skonstruowane jako napędzane mazutem (wszystkie pozostałe również przerobiono na to paliwo w latach 1958–1964). Trawlery prowadziły połowy przede wszystkim na Morzu Północnym, a także na północno-zachodnim Atlantyku oraz Szelfie Celtyckim. W latach 50. XX wieku okresowo operowały też na Bałtyku. Wszystkie trawlery dokonywały połowów z burty. W latach 1953–1956 łowiły 72-stopowymi włokami manilowymi, a w latach 1957-1959 80-stopowymi. W latach 1960–1961 przechodzono na włoki stilonowe tej samej objętości (w okresie 1961–1962 w Odrze, na kilku statkach wprowadzono włoki 90-stopowe, polskie, konstrukcji inżyniera W. Burawy, potem rozpowszechnione na pozostałe jednostki). W 1965, w okolicach Rynny Norweskiej łowiono tukami pelagicznymi 40/35x4.