thumb|Lucjan Stanek w 1973 z miniaturami orderów VM i KN na klapie marynarki Lucjan Piotr Stanek (ur. 18 października 1893 w Będzinie, zm. 22 października 1975 w CzęstochowieLata życia na płycie nagrobnej: 1889–1976.) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 18 października 1893 w Będzinie jako syn Wojciecha. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości 8 listopada 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W 1920 w czasie wojny polsko-bolszewickiej służył w Armii OchotniczejObrona państwa w 1920 roku. Księga sprawozdawczo-pamiątkowa Generalnego Inspektoratu Armji Ochotniczej i Obywatelskich Komitetów Obrony Państwa, Warszawa 1923, s. 30.. W 1923, 1924 służył w Oddziale IV Ministerstwa Spraw Wojskowych, w tym w 1923 w Służbie Transportowo-Kolejowej. Pozostawał wówczas oficerem nadetatowym 11 pułku piechoty w garnizonie Tarnowskie Góry. 1 kwietnia 1924 został przydzielony z Oddziału IV SG do macierzystego 11 pp. Ukończył VI Kurs Normalny od 1 listopada 1925 do 28 października 1927 w Wyższej Szkole Wojennej. Uzyskał tytuł oficera dyplomowanego.