Gwarancja – jedna z instytucji prawa zobowiązań. Obecnie w polskim prawie odnosi się do gwarancji jakości rzeczy sprzedanej bądź gwarancji samoistnej (autonomicznej), której szczególną formą jest gwarancja bankowa, uregulowana w ustawie Prawo bankowe.
Gwarancja przy sprzedaży w polskim prawie Gwarancja, do której udzielania dochodzi przy sprzedaży, uregulowana jest w art. 577–581 Kodeksu cywilnego. Inne nazwy tej instytucji to gwarancja dobrowolna, gwarancja komercyjna, gwarancja komercjalna.
Definicja gwarancji i gwaranta Gwarancja, o której mowa w art. 557 i nast. Kodeksu cywilnego, to w odróżnieniu od gwarancji ustawowej (rękojmi), która jest obligatoryjna, jedynie fakultatywne zobowiązanie gwaranta w stosunku do kupującego powstające w razie, gdy rzecz sprzedana nie ma właściwości wskazanych w oświadczeniu gwarancyjnym.
Oświadczenie gwarancyjne można złożyć na różne sposoby, w tym w reklamieArt. 577 § 1 Kodeksu cywilnego..
Gwarantem jest podmiot udzielający gwarancji. Gwarantem może być w szczególności producent, dystrybutor, importer lub sprzedawca rzeczy.
Jeżeli w gwarancji inaczej nie zastrzeżono, odpowiedzialność z tytułu gwarancji obejmuje tylko wady powstałe z przyczyn tkwiących w sprzedanej rzeczyArt. 578 Kodeksu cywilnego..