Harry Greb (właśc. Edward Henry Greb, ur. 6 czerwca 1894 w Pittsburghu, zm. 22 października 1926 w Atlantic City) – amerykański bokser, zawodowy mistrz świata kategorii średniej.
Jest uważany za jednego z najwybitniejszych pięściarzy wagi średniej w historii. Był znany z niezwykłej szybkości i agresywnego stylu walki. Zasypywał przeciwnika seriami ciosów, co zyskało mu przydomek „ludzkiego wiatraka”. Często walczył nieczysto. Stoczył aż 299 walk bokserskich, przy czym większość w formule no decision, czyli bez ogłoszenia werdyktu, o ile walka nie zakończyła się nokautem.
Rozpoczął karierę boksera zawodowego w 1913. Do 1918 stoczył walki no decision m.in. z takimi pięściarzami, jak Billy Miske (w 1915 i 1918), George Chip (w 1915, 1916 i dwa razy w 1917), Tommy Gibbons (w 1915), Mike Gibbons (w 1917), Al McCoy (w 1917 i 1918), Jeff Smith (dwa razy w 1917), Jack Dillon (w 1917 i 1918), Battling Levinsky (w 1917 i 1918), Mike McTigue (w 1918). 17 lutego 1919 w Nowym Jorku Greb spróbował odebrać tytuł mistrza świata w wadze półciężkiej Battlingowi Levinsky’emu. Zdaniem prasy był zdecydowanie lepszy, lecz nie wygrał przed czasem, a walka była no decision, więc Levinsky pozostał mistrzem świata.