– pkt 12).
Do zapisu przekonwertowanych na podstawie omawianej metody nazw białoruskich stosuje się: 22 litery alfabetu łacińskiego: a, b, c, d, e, f, h, i, j, k, l, m, n, o, p, r, s, t, u, v, y, z, 3 litery z karonem: č, š, ž, 5 liter z akutem: ć, ĺ, ń, ś, ź (do 2007 roku odpowiadający miękkiemu znakowi symbol „´” stawiano nie nad literą, a za nią – c´, l´, n´, s´, z´), 1 literę z brewisem: ŭ (do 2007 roku stosowano grafem „ú”), 4 dwuznaki: ch (odpowiadający literze cyrylicznej х), dz, dž (odpowiadające dwuznakom cyrylicznym дз, дж), dź (odpowiadająca trójznakowi cyrylicznemu дзь).
Ponadto cztery cyryliczne litery я, е, ё oraz ю kodują dyftongi i z tego powodu oddawane są przy pomocy niniejszej metody za pomocą zbitek „ja”, „je”, „jo”, „ju” bądź „ia”, „ie”, „io”, „iu”.
Tabela transliteracji cyryl. łac. cyryl. łac. cyryl. łac. cyryl. łac. А а A a З з Z zŹ ź П п P p Ц ц C cĆ ć Б б B b І і I i Р р R r Ч ч Č č В в V v Й й J j С с S sŚ ś Ш ш Š š Г г H h К к K k Т т T t Ы ы Y y Д д D d Л л L lĹ ĺ У у U u Э э E e Е е Je jeie М м M m Ў ў Ŭ ŭ Ю ю Ju juiu Ё ё Jo joio Н н N nŃ ń Ф ф F f Я я Ja jaia Ж ж Ž ž O o O o Х х Ch ch ’ pomija się
Różnice w stosunku do tradycyjnej łacinki białoruskiej