Po stoczeniu następnych siedmiu walk, z których przegrał tylko jedną, Dundee spotkał się 6 czerwca 1927 w Nowym Jorku w pojedynku o mistrzostwo świata w wadze półśredniej. Po 15 rundach wygrał niejednogłośnie na punkty z obrońcą tytułu Pete’em Latzo i został nowym mistrzem. W obronie tytułu Dundee stoczył walkę no decision z Billym Drako, którą zdaniem prasy wygrał. Później odbył kilka pojedynków towarzyskich, w których mistrzostwo nie było stawką. 21 marca 1929 National Boxing Association pozbawiła Dundee'ego tytułu mistrza świata za uchylanie się od walki z Young Jackiem Thompsonem lub Jackie Fieldsem. Był jednak nadal uznawany za mistrza przez NYSAC.
25 lipca 1929 w Detroit Dundee spotkał się z Jackie Fieldsem, który od 25 marca tego roku był uważany przez NBA za mistrza świata, w pojedynku o uniwersalne mistrzostwo świata w wadze półśredniej. W 2. rundzie Dundee został dwukrotnie powalony na deski, a następnie zadał cios poniżej pasa, za który został zdyskwalifikowany.
Stoczył potem jeszcze 13 walk, z których warto wspomnieć porażkę z Benem Jebym we wrześniu 1930 i w lutym 1931 zakończył zawodowe uprawianie boksu. Zmarł w 1982.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półśredniej Kategoria:Zmarli w 1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzymie