Kolejna obrona mistrzowskiego pasa nie był już udana, ponieważ 11 września 1934 w Pittsburghu Dundee przegrał z Teddym Yaroszem na punkty. W styczniu 1935 pokonał Eddiego „Babe” Risko (który we wrześniu tego roku odbierze Yaroszowi tytuł mistrza świata), a 30 lipca w Seattle doznał porażki przez techniczny nokaut w 3. rundzie z rąk Freddiego Steele’a. Dundee był liczony 11 razy oraz miał złamaną szczękę, zanim sędzia przerwał pojedynek. Była to jedyna przegrana przed czasem w karierze Dundee. Pauzował po niej do 1937, w którym stoczył 7 walk, z których wygrał 5, a przegrał dwie: z Billym Connem i z Honey Boyem Jonesem. Po tej ostatniej wycofał się z ringu.
Później chorował na stwardnienie rozsiane. Zmarł w 1949 w wieku 41 lat.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi średniej Kategoria:Zmarli w 1949 Kategoria:Ludzie urodzeni w Baltimore