Mniszki wspierały członków powstańczych czet bułgarskich z okolic Tyrnowa, udzielały schronienia Wasylowi Lewskiemu, Stefanowi Stambołowowi, ks. Charitonowi Chałaczewowi. Po odzyskaniu niepodległości przez Bułgarię, dzięki pomocy księcia Aleksandra Dondukowa-Korsakowa, ihumenia monasteru Zenobia mogła udać się do Rosji i przeprowadzić tam kolektę na rzecz klasztoru. Dzięki pozyskanym środkom rozbudowano cerkiew klasztorną, wznosząc nad jej nawą kopułę. W 1903 wspólnotę tworzyło 19 mniszek i 3 posłusznice.
W XX wieku liczba mniszek w Arbanasi poważnie spadła. W 2001 w klasztorze przebywała tylko ihumenia Agafia i jej spowiednik.
We wnętrzu cerkwi zachowała się część osiemnastowiecznych fresków, w tym cykl kompozycji ilustrujących kolejne dwadzieścia trzy ikosy Akatystu ku czci Matki Bożej oraz sceny ilustrujące modlitwy maryjne Godne Jest i Tobą raduje się wszelkie stworzenie. Inne freski przedstawiają św. Mikołaja i św. Jana Chrzciciela w otoczeniu scen z żywotów, jak również sceny męczeństwa różnych świętych. XVIII-wieczny jest również