Żwirowiec skalny (Glareola nuchalis) – gatunek małego ptaka z rodziny żwirowcowatych (Glareolidae). W dwóch podgatunkach zasiedla Afrykę Subsaharyjską. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał George Robert Gray w 1849. Przydzielił mu nazwę Glareola nuchalis; nazwa jest obecnie (2021) akceptowana przez Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC). Holotyp pochodził z okolic V katarakty Nilu (nieopodal Barbaru w Sudanie). Niektórzy autorzy umieszczają gatunek w nieuznawanym przez IOC rodzaju Galachrysia wraz ze żwirowcem popielatym (G. cinerea) i małym (G. lactea). IOC wyróżnia dwa podgatunki, autorzy Handbook of the Birds of the World zgadzają się z tą klasyfikacją. Podgatunek torrens, mający występować w północno-wschodniej Namibii, jest tożsamy z nominatywnym.

Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: G. n. liberiae Schlegel, 1881 – żwirowiec rdzawoszyi – Sierra Leone po zachodni Kamerun, G. n. nuchalis G.R. Gray, 1849 – żwirowiec skalny – jezioro Czad i wschodni Sudan po zachodnią Etiopię, centralny Kamerun na wschód po Ugandę i skrajnie zachodnią Kenię;