Vortimer (język starowalijski: Guorthemir, język walijski: Gwerthefyr) – legendarna postać występująca w legendach arturiańskich. Według tradycji Vortimer miał być synem rządzącego w połowie V wieku, króla Brytanii Vortigerna. Znany był z niechęci do saskich sojuszników, sprowadzonych przez swojego ojca. Według dzieła pod tytułem Historia Regum Britanniae Geoffreya z Monmouth Vortimer obalił Vortigerna i przez krótki czas panował jako król, a po jego śmierci władza powróciła w ręce jego ojca.
Źródła Vortimer po raz pierwszy pojawia się w dziele Historia Brittorum, pochodzącym z IX wieku. Według przekazu tego źródła Vortigern zezwolił zamorskim plemionom anglosaskim pod przywództwem braci Hengesta i Horsy na osiedlenie się na wyspie Thanet. Anglowie, Sasi i Jutowie mieli być najemnikami Brytów w walce przeciwko plemionom Piktów i Szkotów w zamian za przyznanie im ziemi. Przebiegły Hengest nakłonił króla do nadania Anglosasom większej ilości ziemi we władanie. Po dramatycznym okresie saskiej ingerencji, sytuacja się jeszcze bardziej pogorszyła. Z powodu haniebnych decyzji Vortigerna, po pewnym czasie jego syn, Vortimer powstał przeciwko Sasom i przepędził ich z powrotem na wyspę Thanet po rozegraniu czterech bitew. Podczas trzeciej bitwy Horsa i brat Vortimera, Cadeyrn Fendigaid (Catigern) zginęli.