Po odwilży gomułkowskiej 1956 roku weszła w życie nowa ustawa o izbach rzemieślniczych, w myśl której wprowadzono wybory do władz cechów. Z inicjatywy Izby w 1965 r. powołano do życia Komisję Rzemiosł Artystycznych, doprowadzając do ustanowienia statusu prawnego rzemieślnika artysty. Po reformie administracyjnej z 1975 r. Izba Rzemieślnicza w Bydgoszczy była organizacją obejmującą swym zasięgiem województwa: bydgoskie, toruńskie i włocławskie zrzeszającą: 27 cechów, 25 spółdzielni rzemieślniczych i Międzywojewódzką Hurtownię Zaopatrzenia Rzemiosła. W 1979 r. utworzono własny Zakład Inwestycji i Budownictwa.
W rezultacie przemian polityczno-gospodarczych w 1988 roku zmniejszyła się liczba zakładów należących do cechów do 5,8 tys. w 1995 r. W 1989 r. zmieniono nazwę organizacji na Międzywojewódzką Izbę Rzemieślniczą w Bydgoszczy. W 1995 r. zrzeszała na zasadzie dobrowolności 29 cechów 114 spółdzielni rzemieślniczych. W latach 90. podstawowym rodzajem działalności Izby było prowadzenie egzaminów czeladniczych i mistrzowskich, szkolenia pracowników cechów i spółdzielni m.in. na tematy podatkowe oraz wydawanie ekspertyz dotyczących wyrobów i usług rzemieślniczych.
W 1999 r. organizacja na podstawie uchwały Walnego Zgromadzenia Delegatów przyjęła nazwę Kujawsko-Pomorskiej Izby Rzemiosła i Przedsiębiorczości.