Nikołaj Diemjanowicz Psurcew (ros. Никола́й Демья́нович Псу́рцев, ur. w Kijowie, zm. 9 lutego 1980 w Moskwie) – radziecki polityk, generał pułkownik wojsk łączności, minister łączności ZSRR (1948-1975), Bohater Pracy Socjalistycznej (1975).
Życiorys Urodził się w rodzinie rosyjskiej. Po ukończeniu szkoły w Kijowie został uczniem telegrafisty i telegrafistą na kolei kurskiej, od 1918 służył w Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej. Od grudnia 1918 był telegrafistą w sztabie 9 Armii, od lipca 1919 należał do RKP(b), od lipca 1920 był wojskowym komisarzem Zarządu Łączności 12 Armii, odpowiadał za łączność magistrali Kijów-Homel-Orsza-Mińsk, w styczniu 1921 został wojskowym komisarzem oddziału Zarządu Łączności sztabów Ukrainy i Krymu, a w czerwcu 1921 komisarzem 6 pułku łączności. Od listopada 1921 do 1924 studiował w Moskiewskiej Wyższej Szkole Łączności, po czym pracował w sztabie Syberyjskiego Okręgu Wojskowego m.in. jako pomocnik inspektora Zarządu Łączności Sztabu, dowódca i komisarz 10 specjalnego pułku łączności z siedzibą w Kostromie, 1930-1934 studiował w Leningradzkiej Szkole Wojskowo-Technicznej, następnie został pomocnikiem szefa Zarządu Łączności Armii Czerwonej, a w lutym 1935 zastępcą szefa wydziału przygotowania bojowego Zarządu Łączności Armii Czerwonej.