1 września 1959 roku rozpoczął studia w Akademii Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w Rembertowie, które ukończył 30 marca 1963 roku. Powrócił do 1 plm i został zastępcą dowódcy do spraw pilotażu. 27 czerwca 1964 roku objął stanowisko dowódcy pułku i sprawował je do 11 lipca 1973 r. Pod jego dowództwem 1 plm zainicjował podejmowanie Czynów Żołnierskich, nawiązał współpracę z lokalnymi strukturami (szkolnictwo, ZBoWiD) oraz miejscową ludnością. Przez cztery lata pełnił funkcję radnego powiatu w Mińsku Mazowieckim. W 1966 roku, w defiladzie powietrznej z okazji 1000-lecia państwa polskiego, prowadził grupę samolotów naddźwiękowych. 11 lipca 1973 roku objął stanowisko dowódcy 4 Bazy Lotniczej w Warszawie. W 1980 roku został mianowany szefem ruchu lotniczego w Dowództwie Wojsk Obrony Powietrznej Kraju. Odpowiadał za bezpieczeństwo lotów Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej Kraju oraz pełnił stanowisko szefa szkolenia i sportu w Aeroklubie PRL. Dzięki jego działalności zostały wprowadzone bloki ruchu lotniczego, zapewniające bezkolizyjność realizacji zadań szkoleniowych przez poszczególne pulki lotnicze. Przyczyniło się to do znacznego podwyższenia poziomu bezpieczeństwa lotów w lotnictwie wojskowym. 20 grudnia 1991 roku zakończył służbę w Wojsku Polskim i przeszedł na emeryturę.