Powiat Krotoszyn (niem. Kreis Krotoschin) – pruski powiat leżący w obrębie rejencji poznańskiej Prowincji Poznańskiej Królestwa Prus. Istniał w latach 1793–1919. Siedzibą landrata był Krotoszyn (niem. Krotoschin).
Pruski powiat Krotoszyn powstał w 1793 roku po drugim rozbiorze Polski. Od północy i wschodu powiat Krotoszyn graniczył z powiatem śremskim i pleszewskim, natomiast od południa stykał się z powiatem odolanowskim i śląskim. Od zachodu z kolei graniczył z powiatem krobskim.
Okręgi, miasta i wsie Powiat dzielił się na cztery okręgi policyjne: krotoszyński, kobyliński, borkowski, koźmiński, miasta – Krotoszyn, Kobylin, Koźmin, Zduny – nie były objęte żadnym okręgiem i były bezpośrednio nadzorowane przez landrata
W obrębie powiatu znajdowało się 7 miast: (Borek, Dobrzyca, Krotoszyn, Kobylin, Koźmin, Pogorzela, Zduny) oraz 53 majątki, które łącznie składały się z 237 wsi i osad (w tym: 6 osad olęderskich, 7 karczm i 36 folwarków). Do dóbr rządu pruskiego w Berlinie należały tylko dwa majątki: Borzęcice oraz Budy.
Miasto Domy Liczba mieszkańców Krotoszyn 653 6 266 Koźmin 362 3 439 Zduny 672 3 144 Kobylin 261 2 226 Borek 202 1 750 Pogorzela 162 1 326 Dobrzyca 122 937 Dane za rok 1837