Przy monumencie prace prowadził W. J. Hemp w latach 1928–1929. Wiele z lżejszych kamieni zostało skradzionych lub zniszczonych. Archeologowi udało się jednak odkryć w jaki sposób okręg był użytkowany, a także „Wzorzysty Kamień”, który został następnie przeniesiony do Narodowego Muzeum Walii.
Norman Lockyer, który w 1906 roku opublikował pierwsze systematyczne badania megalitycznej astronomii zasugerował, że Bryn Celli Ddu służył do wyznaczania dnia przesilenia słonecznego. Jego teoria była wtedy wyśmiana, ale dalsze badania Christophera Knighta oraz Roberta Lomasa w latach 1997–1998 dowiodły prawdziwości tej tezy. Knight oraz Lomas stwierdzili także, że obszar mógł być wykorzystywany jako kalendarz agrokulturowy.
Galeria
Przypisy
Bibliografia coflein NPRN: 93827, RCAHMW, accessed 12 June 2014 GAT PRN: 2694 Gwynedd Archaeological Trust. Accessed 12 June 2014 Skinner, Rev John, Ten Days' Tour Through the Isle of Anglesea, December 1802. Archaeologia Cambrensis Supplement, 1908, Reprinted by Coastline Publications, 2007. W. J. Hemp (1930). VII.—The Chambered Cairn of Bryn Celli Ddu. Archaeologia (Second Series), 80, pp 179-214. Knight, C and Lomas, R: Uriel's Machine. Century. 1999
Kategoria:Epoka brązu Kategoria:Zabytki Walii Kategoria:Budowle megalityczne w Wielkiej Brytanii Kategoria:Grobowce Kategoria:Anglesey