1927-1932 – w Okszy mieści się internat. Druga wojna światowa – W willi ma swoją siedzibę Szkoła Gospodarstwa Domowego. 1945-1965 – mieści się tu prewentorium gruźlicze dla dzieci i młodzieży. Początek lat 60. – remont kapitalny willi, która później funkcjonować będzie jako dom wypoczynkowy. 2006 – budynek staje się własnością Muzeum Tatrzańskiego; zostaje wpisany do rejestru zabytków i rozpoczynają się prace przygotowujące go do remontu. 2011 – Oksza zostaje otwarta dla zwiedzających. W jej wnętrzach prezentowane są dwie wystawy: Zakopane – pępek świata oraz Sztuka pod Giewontem w latach 1880-1939.
Architektura thumb|240px|Willa „Oksza”(elewacja tylna) Stanisław Witkiewicz jako twórca stylu zakopiańskiego uczynił z obiektu przykład budownictwa podhalańskiego. Budowla charakteryzuje się typowym dla stylu zakopiańskiego spadzistym dachem i bogatym zdobnictwem elementów drewnianych. Zdobienia te są również widoczne we wnętrzu willi. Wykorzystana została ornamentyka ludowa wzbogacona motywami tatrzańskimi.