lokatą w korpusie oficerów żandarmerii.
W 1936 z polecenia ówczesnego szefa Biura Inspekcji GISZ, pułkownika dyplomowanego kawalerii Leona Strzeleckiego udał się do Lwowa, gdzie dokonał zatrzymania podpułkownika dyplomowanego piechoty Ludwika Lepiarza pod zarzutem szpiegostwa na rzecz ZSRR, a następnie przekonwojował go do Warszawy, do siedziby Wydziału IIb Oddziału II Sztabu Głównego. Składając zeznania „w sprawie afery szpiegowskiej ppłk. Lepiarza” był jednocześnie rozpytywany o sprawę „zaginięcia” generała brygady Włodzimierza Zagórskiego.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 był dowódcą Oddziału Ochronnego Kwatery Głównej Naczelnego Wodza. 17 września 1939 w Kutach przekroczył granicę z Rumunią. Od 24 listopada 1939 przebywał w Obozie Oficerskim Nr 4 w Cerizay. 14 sierpnia 1940 został przydzielony do Stacji Zbornej Oficerów Rothesay na wyspie Bute w SzkocjiKomenda Stacji Zbornej Oficerów Rothesay. Rozkazy dzienne 1940–1941, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, sygn. R.8, s. 6.. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera 226-6-20)
Był żonaty z Marią z Gardulskich (ur. 27 sierpnia 1896 w Czortkowie, zm.