25 października 1980 zdobył swój pierwszy tytuł w zawodowej karierze. W walce o mistrzostwo Stanów Zjednoczonych w kategorii półciężkiej pokonał niepokonanego przedtem Pablo Ramosa, wygrywając jednogłośnie na punkty. 25 kwietnia 1981 przystąpił do pojedynku z Matthew Muhammadem w walce o mistrzostwo świata WBA w kategorii półciężkiej. Sutherland po dominacji w początkowych rundach pojedynku, został znokautowany w dziewiątej rundzie, wygrywając pojedynek. Do czasu nokautu, Sutherland prowadził na punkty u dwóch z trzech sędziów punktowych. W swoim następnym pojedynku, który odbył się 29 lipca 1981 obronił mistrzostwo Stanów Zjednoczonych, pokonując Jamesa Williamsa.
11 kwietnia 1982 zmierzył się z Amerykaninem Michaelem Spinksem w walce o mistrzostwo świata WBA w kategorii półciężkiej. Walka zakończyła się porażką Sutherlanda przez techniczny nokaut w ósmej rundzie. Do czasu przerwania pojedynku, Spinks prowadził nieznacznie na punkty u wszystkich sędziów. 28 marca 1984 w walce o mistrzostwo świata IBF w kategorii superśredniej, rywalem Sutherlanda był Amerykanin Ernie Singletary.