Ans Zalpēters (ur. 1899 w miejscowości Barklań k. Poniewieża w guberni kowieńskiej, zm. 4 marca 1939) – łotewski funkcjonariusz radzieckich organów bezpieczeństwa, starszy major bezpieczeństwa państwowego ZSRR.
Życiorys 1915 ukończył gimnazjum w Rydze, od grudnia 1918 do czerwca 1920 w Armii Czerwonej, później szef informacji Wydziału Specjalnego Czeki 11 Dywizji Piotrogrodzkiej, pełnomocnik ds. informacji Wydziału Specjalnego Czeki Granicy Fińskiej, szef oddziału Wydziału Specjalnego Czeki Piotrogrodzkiego Okręgu Wojskowego, szef informacji i kierownik informacji wojskowej Wydziału Specjalnego gubernialnej Czeki w Piotrogrodzie. Od 1919 w RKP(b), 1921-1924 pomocnik szefa oddziału Wydziału Specjalnego Czeki Armii Kaukaskiej, funkcjonariusz Zakaukaskiej Czeki, w tym zastępca szefa i p.o. szefa Oddziału I Wydziału Kontrwywiadu Zakaukaskiej Czeki, od 28 stycznia do 20 czerwca 1924 szef Wydziału Wschodniego Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU w Zakaukaskiej FSRR.