Józef Paczyński (ur. 29 stycznia 1920 w Łękawicy, zm. 26 kwietnia 2015 w Krakowie) – polski inżynier mechanik, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych KL Auschwitz-Birkenau (nr obozowy 121) i KL Mauthausen-Gusen.
Życiorys W czasie II wojny światowej, we wrześniu 1939 roku brał udział w polskiej wojnie obronnej, podczas której dostał się do niewoli niemieckiej pod Lublinem. Po ucieczce z niewoli na wiosnę 1940 roku podjął próbę przekroczenia granicy Generalnego Gubernatorstwa chcąc docelowo dotrzeć do Francji, gdzie formowała się polska armia na obczyźnie. Na granicy został zatrzymany przez Słowaków i przekazany policji ukraińskiej. Przebywał w niemieckich aresztach w Muszynie, Nowym Sączu i Tarnowie skąd został w pierwszym transporcie 728 polskich więźniów politycznych, deportowany 14 czerwca 1940 roku do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz-Birkenau. W obozie Józef Paczyński był pracownikiem komanda fryzjerów, strzygł między innymi komendanta obozu Rudolfa Hössa. Józef Paczyński doczekał ewakuacji obozu w styczniu 1945 r. Przetrwał kilkudniowy marsz śmierci do Wodzisławia Śląskiego. Stamtąd przewieziony został do obozu w Melk, będącego filią KL Mauthausen. Pracował przy budowie sztolni. Wyzwolenia doczekał w maju 1945 r.