W 1970 r. został trenerem kadry narodowej juniorów przy PZŻ, a w 1975 r. również kadry seniorów. W działalności trenerskiej i wyjazdach zagranicznych pomagała mu biegła znajomość 3 języków, co było w owych czasach rzadkością. W 1976 r. przyjął propozycję pracy w charakterze trenera żeglarstwa w Elektroniku Rybnik i K.G. R.O.W. Rybnik, gdzie pracował do wiosny 1978 r., kiedy to został trenerem koordynatorem w Wojewódzkiej Federacji Sportu w Toruniu. W tym samym roku nabawił się kontuzji kolana i zagrożony amputacją nogi wrócił do Chełmży. Szczęśliwie udało się zaleczyć kontuzję i w 1983 r. pojechał jeszcze do Rybnika na okres 2 lat trenować młodych żeglarzy. Ostatnie lata życia, od 1986 r. do 1989 r., poświęcił na pracę w klubie chełmżyńskim, będąc jednocześnie trenerem kadry narodowej i kierownikiem ekipy polskiej w mistrzostwach Europy i mistrzostwach świata.

Zmarł 29 sierpnia 1989 r.

Stanisław Lewandowski za swoją działalność żeglarską otrzymał wiele wyróżnień i odznaczeń, m.in. odznakę „Za Zasługi dla Województwa Toruńskiego”, „Złoty Krzyż Zasługi” oraz złote odznaki „Zasłużonego Działacza Kultury Fizycznej” i „Zasłużonego Działacza Żeglarstwa Polskiego”.