Zabiełło (1870–1932).

Po II rozbiorze Polski w 1793 roku Orzechowno, wcześniej należące do województwa połockiego Rzeczypospolitej, znalazło się na terenie powiatu lepelskiego guberni witebskiej Imperium Rosyjskiego.

W XIX wieku Orzechowno miało status miasteczka. W 1838 roku w miasteczku mieszkało 256 osób, z tego 149 Żydów i 99 chłopów. Po społeczności żydowskiej w Orzechownie pozostały do dziś ruiny żydowskiego cmentarza (kilka rozrzuconych macew w lesie).

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwało tu 301 osób, 33 było wyznania rzymskokatolickiego, 167 prawosławnego a 101 mojżeszowego. Jednocześnie 100 mieszkańców zadeklarowało polską, 100 białoruską a 101 żydowską przynależność narodową. Było tu 55 budynków mieszkalnych.

Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Orzechowno znalazło się na terenie ZSRR i zostało zdegradowane do statusu wsi. Przedzieloną na pół gminę Orzechowno, która pozostała w Polsce, zniesiono 1 kwietnia 1923 roku.

Od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.

Cerkiew została zburzona po 1924 roku.

Dawny dwór Początkowo Orzechowno nie służyło jako rezydencja, ale jako warownia.